در جریان یوسف، حضرت یعقوب(ع) صراحتا فرزندان خویش را متهم نکرد، با آن­که شواهد دروغ بودن گفته­های آنان معلوم بود. چرا که درصورت اتهام مستقیم، هم زشتی گناه ازبین می­رفت و هم جرأت بر آن افزوده می­گشت. همچنین روابط دچار آسیب جدی می­شد.

?

?

?

 2.        ترغیب مقدم بر تخویف یا تشویق به­جای ترس و منع؛

اجتناب از روش­های ترس و تمسخر در ارائه­ی دین، زمینه­ی مناسبی برای پذیرش تکالیف دینی فراهم می­کند. بخصوص نوجوان و جوان با ترغیب و تشویق مانوس­تر است و بالطبع ترس و منع کمتر تاثیری در او دارد.

جملات زیر می­تواند برای تشویق کودکان نقشی شگفت بازی کند:

?

?

?  به تو افتخار می­کنم.به این جملات که برای تشویق یک نوجوان پسر 14 ساله [1]درنظر گرفته شده، توجه نمائید:

? کردار شما مایه خشنودی خداوند است.

?  شما با بی کران هستی ارتباط دارید ، خود را محدود به طبیعت نکنید.

?  شما بهترین آفریده­ها هستید!یا این دو عبارت ادبی را که برای ترغیب یک جوان به عالم فرامادی ارائه شده، ملاحظه کنید:

?  «تو را ز کنگره عرش می زنند سفیر!»

?  «مرغ دلم طائری است عرشی و قدس آشیان                       از قفس تن ملول، سیر شده از جهان

          عالم علوی بود جلوه­گه مرغ ما                                       آب­خور او بود گلشن باغ جنان»

3.        استفاده از روش­های غیرمستقیم به­جای روش­های مستقیم؛

معمولا افراد از لحاظ روانی در برابر روش­های مستقیم و صادقانه موضع می­گیرند و برعکس با دیدن شیوه­های غیرمستقیم به ابتهاج و انتباه درونی نائل می­شوند. امیر بیان (ع) در کلامی زیبا به استفاده­ی از شیوه­ی غیرمستقیم توصیه نموده­،         می­فرمایند: «ازجر المسیئ بثواب المحسن؛ بدکردار را با پاداش به نیکوکار تنبیه کنید!»

آیات قرآن بیشتر به طور غیر مستقیم افراد را انذار و تبشیر می نماید.

4.        چگونه گفتن مقدم بر چه گفتن است؛

با چگونگی گفتار لطافت بیافرینید! بذر امید بپاشید! زیبا نگریستن را آموزش دهید!